Fotokring Arnhem

De man / vrouw op straat

Jos de Bont — Fri, 04 May 2012 07:10:28 +0000

FKA winnaar Regionale Digitale Fotowedstrijd 2012

Jos de Bont — Wed, 25 Apr 2012 20:36:56 +0000

Op 12 april heeft de clubinzending van de Fotokring Arnhem de hoofdprijs gehaald! Een beetje gênant als organiserende club, maar we zijn er toch trots op. Aan de wedstrijd namen 9 clubs deel uit de regio Gelderland-Zuid. Iedere deelnemende fotoclub had een eigen thema naar vrije keuze. Ons thema was “Vormen, lijnen & Structuren”.
De foto’s zijn blind gejureerd door Jan Nass, Eli van Hossevoort en Margreet Heinen. Tijdens de prijsuitreiking zijn de foto’s in al hun glorie getoond aan ruim 80 aanwezigen op een doek van 6×3 meter. Margreet Heinen heeft de foto’s besproken en uitleg gegeven over het oordeel van de jury.

Volledige uitslag Regionale Digitale Fotowedstrijd 2012 (Excel-bestand)

Fotoimpressie van de avond:

Jan Tuinman presenteerd de eerste Regionale Digitale Fotowedstrijd

Een goed gevulde zaal met aandachtige toehoorders

Margreet bespreekt de foto’s

Uitreiking van de prijzen en eervolle vermeldingen

De hoofdprijs voor Fotokring Arnhem

ONZE FOTO’S

Bespreking van de foto’s:
Het jury-oordeel over de onze clubinzending luidde: mooie afwerking, professioneel, krachtige serie met sterke foto’s met drie eervolle vermeldingen.

Martijn van Huffelen – raam: met weinig middelen een spannende foto, bijna abstract schilderij, verstild beeld met zachte lichten en lijnen van het raam. Knap dat het beeld heel symmetrisch is.

Rob Jansen – glastuinbouw: ritme van de ramen en de lijnen dik en dun. Alles is schijnbaar hetzelfde maar toch met verschillen. Sterk beeld.

Michel Lichtenberg – kameleon: dit is een levend kunstweer waarvan je elk detail ziet. Scherp, goed genomen.

Ab Arents – grafisch beeld: je wordt ingezogen in de foto vanuit de pilaar, staat mooi in het vlak, goed van toon, dunne grafische lijnen er in (eervolle vermelding).

Louis Nienhuis – Erasmusbrug: eenvoudig beeld, sterke compositie, mooie lijnen, het vliegtuigje vormt een spannend detail (eervolle vermelding).

Renco Hatenboer – station Arnhem: spannend beeld met vele lagen en reflectie, goede compositie met goed gezien rood vlak (eervolle vermelding).

Cathrien Pouw – platenspeler: verstild beeld, roept vraag op wat het is als merk er niet was, intrigerend beeld.

Dick Buijs – berk: verrassend dat je van een eenvoudige boom een verrassende foto kunt maken. Veel details, karakter van de boom komt tot uiting, lijkt bijna een tekening, rustig beeld. Kader helpt om de toon van de achtergrond aan te geven.

April 2012: Luchten

Jos de Bont — Sun, 08 Apr 2012 15:30:21 +0000

Maart 2012: Groen

Jos de Bont — Mon, 05 Mar 2012 22:49:30 +0000

Extreem macro fotograferen

Jan Tuinman — Mon, 27 Feb 2012 17:55:22 +0000

Macrofotografie is het fotograferen van kleine dingen, zoals bijvoorbeeld insecten, stampers van een bloem etc. Macrofotografie word vaak verward met close up fotografie. Het verschil tussen deze twee is de vergrotingsschaal.

Close up fotografie loopt tot 1:1 vergroting en macrofotografie begint bij 1:1 tot 10:1 vergroting. 1:1 Vergroting betekent dat 1 cm in het echt 1 cm in verhouding met je beeldchip is.

Alles wat boven de 1:1 vergroting komt is close up fotografie en onder de 10:1 vergroting is microfotografie. Omdat veel camera’s een macrostand hebben spreekt men al snel over macrofoto’s terwijl het dus eigenlijk close up foto’s zijn. Voor het gemak spreken we nu dus van macrofotografie i.p.v. close up fotografie.

Als je met macrofotografie bezig houdt dan zijn er technisch gezien enkele mogelijkheden:

je gebruikt de macro instelling van je objectief, echter deze zal in vele gevallen niet verder gaan dan hoog uit 1:2. Dus blijf je ver van de echte macro fotografie,
je gebruikt (al of niet in combinatie met macro instelling van je objectief) een voorzet lens. Deze zijn in verschillende sterkten te verkrijgen, hoe sterker de lens (dioptrie) hoe meer je dichtbij kunt komen,
je gebruikt een speciaal macro objectief. Deze kunnen vaak niet verder gaan dan 1:1. Ook hierbij kun je als extra een voorzet lens gebruiken.

Maar wat moet je doen als je nog verder wilt gaan en in het gebied van extreem macro wilt komen. Als je niet alle middelen ter beschikking hebt om naar een grotere vergroting te gaan, b.v. 2:1 of 3:1 dan kun je een trucje toepassen.

De digitale camera’s van nu hebben een zo’n grote resolutie dat je gemakkelijk een uitsnede van het beeld kunt maken. Je fotografeert dan zo dicht mogelijk bij je onderwerp en gaat dan achteraf bekijken welk deel je van het beeld wilt uitsnijden. Als je bedenkt dat de beamer van de fotoclub een resolutie heeft van 1024×768 pixels dan zou het mogelijk zijn om een gedeelte uit je foto te snijden met de zelfde resolutie. Op deze manier kom je in het extreem macro gebied.

Probeer het maar eens. Succes!

Jan Tuinman

Fotografie en recht

Daniël Tulp — Wed, 15 Feb 2012 10:51:51 +0000

Als je in je vrije tijd gaat fotograferen, dan kun je situaties tegenkomen waarbij vragen ontstaan omtrent recht. Is het niet auteursrecht, dan is het wel portretrecht. Mr. A. de Jong heeft voor de Fotobond een uitgebreid artikel geschreven over dit onderwerp. Hieronder staan (met toestemming van de fotobond) de hoofdpunten zoals ze in artikel te vinden zijn. Let op, dit is geschreven in het analoge tijdperk. Binnenkort zal dit informatieblad worden geactualiseerd naar het digitale tijdperk.

Auteursrecht

Als algemene strekking van de wet kan gesteld worden, dat deze de fotograaf veelomvattende rechten geeft en bescherming tegen inbreuk daarop. De wet zegt het aldus:

“Het auteursrecht is het uitsluitend recht van de maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperking bij de wet gesteld”

Enkele opmerkingen bij dit artikel:

zoals u ziet heet het recht, dat hier aan een maker toegekend wordt, “het auteursrecht”
dat recht bestaat uit het “openbaar maken en verveelvoudigen” van zijn werk
en: “uitsluitend” de maker heeft dat recht!. Anderen mogen uw foto’s dus niet “openbaar maken of verveelvoudigen”. Ze moeten er, anders gezegd, met hun vingers afblijven. Tenzij u toestemming geeft…… daarop komen we hierna nog terug.
de begrippen “openbaar maken en verveelvoudigen” moeten ruim opgevat worden.

Zo gaat het bij “openbaar maken” niet alleen om enige vorm van publiceren, maar bijvoorbeeld ook om het tonen van een foto op een tentoonstelling. “Verveelvoudigen” kan bijvoorbeeld ook gebeuren door het precies natekenen van een foto.

Wie moet worden verstaan onder “de maker” ? In het algemeen is dat natuurlijk degene, die, zoals het spraakgebruik is, de “opname” gemaakt heeft. De wet gaat echter niet uit van de gedachte “wie heeft er op de knop gedrukt” maar van de vraag, wie het gecreëerd heeft. Meestal is dat dezelfde als de “knopdrukker”, maar het kan ook voorkomen, dat iemand allerlei aanwijzingen geeft, hoe een bepaalde foto te maken en een ander, bijvoorbeeld een assistent, het eigenlijke werk doet. In een dergelijk geval is de “geestelijke vader” de maker in de zin van de wet en berust (dus) bij hem het auteursrecht.
De wet zegt het zo:

“Indien een werk is tot stand gebracht naar het ontwerp van een ander en onder diens
leiding en toezicht, wordt deze als de maker van het werk aangemerkt”.

Overdracht

Kan een fotograaf zijn auteursrecht overdragen aan een ander? Dat kan inderdaad. Het moet echter wel gebeuren bij authentieke of onderhandse akte. Dit betekent dus, dat voorwaarden in een wedstrijdreglement, zoals ze soms aangetroffen worden, in de zin van: “Bij inzending van foto’s vervalt uw auteursrecht daarop aan de wedstrijdorganisatie” van nul en gener waarde zijn! Bij overlijden gaat het auteursrecht over op de erfgenamen.

Maak uw auteursrecht kenbaar

Hoewel als maker van een foto uw auteursrecht dus vast ligt op grond van de wet, is het
natuurlijk verstandig anderen er op attent te maken, dat u degene bent, bij wie het berust.

Toestemming

U hebt als maker van een foto het uitsluitend recht tot openbaar maken en verveelvoudigen van uw foto. Anderen moeten er dus afblijven. Maar het spreekt welhaast vanzelf, dat u anderen toestemming kunt geven van uw recht of een gedeelte daarvan gebruik te maken. Als u tante Truus en oom Piet een fotootje van uw dochtertje hebt gegeven voor hun fotoalbum hebt u uiteraard daarmee toestemming aan hen gegeven voor dat gebruik.

Maar…. men mag ook pertinent niet meer doen dan de toestemming inhoudt! Oom Piet mag de foto niet voor reclamedoeleinden gebruiken. Tenzij ook daarvoor toestemming gegeven is. Vooral voor de amateurfotograaf beginnen hier vaak de moeilijkheden. Men heeft met een bepaalde bedoeling, doch zonder die precies omlijnd vast te leggen, een foto afgestaan en komt later tot de ontdekking, dat er met de
foto dingen zijn gedaan, die men niet, of misschien alleen tegen bepaalde voorwaarden gewild had. En dan is Leiden in last! Het is dan ook van het grootste belang, dat u precies afspreekt, waartoe u toestemming geeft en dat ook nauwkeurig op schrift stelt en laat tekenen.

Natuurlijk bedoelen we hiermee niet, dat u iedere oom of tante, aan wie u een familiekiekje geeft een plechtige verklaring moet later tekenen, dat zij het kiekje uitsluitend in album of portefeuille zullen bewaren. De bedoeling zal u echter duidelijk zijn!

Soms wordt gevraagd of voor een dergelijke “vastlegging” een notaris of een andere autoriteit ingeschakeld moet worden. Het antwoord is: nee. Als u zelf een eenvoudig geschrift opstelt, waarin staat, dat de ondergetekenden, X en IJ, plus adressen, het volgende zijn overeengekomen (volgt de gemaakte afspraak), en beide partijen het stuk tekenen met vermelding van plaats en datum, dan hebt u al een stuk in handen, waarop u bij eventuele moeilijkheden een “rechtsgeldig” beroep kunt doen.

Portretrecht

Nu portretfotografie een geliefkoosde bezigheid is van veel amateurfotografen dient over het auteursrecht op een portret ook iets gezegd te worden. De auteurswet bevat daarover enkele aparte bepalingen en maakt daarbij onderscheid tussen:

portretten in opdracht gemaakt, en
portretten niet in opdracht gemaakt

In opdracht van de geportretteerde

Indien u in opdracht van iemand een foto van hem of haar maakt, berust het auteursrecht bij u. Dat auteursrecht is echter onderhevig aan een zekere beperking. U mag een dergelijk portret namelijk niet openbaar maken zonder toestemming van de geportretteerde. Zelfs heeft u, na het overlijden van de geportretteerde, nog gedurende tien jaar de toestemming van de nabestaanden nodig.

De wet zegt verder, dat de geportretteerde zelf (of eventueel zijn nabestaanden) het recht heeft om de foto te verveelvoudigen. Daarvoor hoeft hij dus niet eerst uw toestemming te vragen. Staan er twee of meer personen op de foto dan heeft elk van hen dat recht. Wil één van hen van dat recht gebruik maken en daarbij ook de ander(en), die op de foto staat mede afbeelden, dan heeft hij ook weer de toestemming van die ander(en) nodig. Verder mag de geportretteerde ook zonder toestemming van de maker de foto in een krant of tijdschrift laten afdrukken. Dan moet echter wel de naam van de maker er bij vermeld worden.

Niet in opdracht

In principe mag u deze foto’s openbaar maken zonder toestemming van de geportretteerde. Maar pas op “U mag dat niet doen, voorzover een redelijk belang van de geportretteerde zich daartegen verzet”. Wat een
redelijk belang is zal van geval tot geval kunnen verschillen en bij conflict door de rechter uitgemaakt moeten worden. Het is dan ook verstandig in geval van twijfel die toestemming te vragen. Maar ook dan mag u natuurlijk weer niet verder gaan dan de toestemming inhoudt.

Bij deze materie dient nog bedacht te worden, dat het begrip “portret” ruim geïnterpreteerd pleegt te worden. Ook al is het gelaat op de foto niet duidelijk herkenbaar, maar is bijvoorbeeld uit de houding van de geportretteerde op te maken om wie het gaat (wat vooral bij bekende figuren gauw het geval kan zijn), dan is het portretrecht toch van toepassing.

Februari 2012: Duisternis

Jos de Bont — Mon, 13 Feb 2012 21:09:43 +0000

Fotoketting 2011

Jos de Bont — Thu, 09 Feb 2012 20:05:26 +0000

Beoordelen van foto’s

Daniël Tulp — Thu, 02 Feb 2012 13:41:44 +0000

Als leidraad voor het bekijken, bespreken én beoordelen van foto’s staat hier een stappenplan waarmee de je de foto kunt ‘ontleden ‘. Met dank aan Martijn van Huffelen.

Het helpt om dingen te kunnen benoemen die je wel aanvoelt, maar die lastig zijn om te verwoorden.

Willem de Vlaming van FotoF Limburg heeft een tijdje terug ook een leuk artikel geschreven over het beoordelen van foto’s. Vooral interessant is wat je niet moet doen.

Stap 1

Bestudeer iedere foto op alle details; wát staat er allemaal op? Voorbeelden die je zou kunnen zien zijn een trap, wolken, schaduwen, bomen en een mens.

Kijk puur objectief naar de dingen die zichtbaar zijn en vorm niet direct een mening, dat komt later. Als je met meerdere mensen naar een foto kijkt, vraag dan of de anderen details mogelijk gemist hebben die jij wel ziet.

Stap 2

Kijk verder naar de beeldelementen die bepalend zijn voor deze foto. Beeldelementen zijn bijvoorbeeld vlakverdeling, lichtgebruik, kleur, perspectief en lijnenspel. Als je hier meer over wilt weten, dan is ‘De 9 beeldelementen‘ van de Fotoclub Ruinen wellicht interessant (met dank aan Renco Hatenboer).

De fotograaf kan bepaalde beeldelementen gebruiken om de foto sterker te maken, of een bepaalde lading te geven. Als dit goed gedaan is ondersteunen de beeldelementen de inhoud van de foto.

Stap 3

Wat voor gevoel krijg je bij deze foto? Wat roept het bij je op? Nu ga je dus de foto interpreteren. Dit is een heel subjectief stukje, je hoeft het dus niet eens te zijn met anderen! (het is wel fijn als je kunt verwoorden waarom je er zo over denkt). Misschien zie je een thema of een bepaalde bedoeling in de foto ?

Soms wordt een foto alleen maar gemaakt om iets op een mooie manier, of technisch perfect, af te beelden. Dan zit er geen verdere boodschap achter.

Stap 4

Waardeer de foto nu in z’n geheel. Vindt je dat de fotograaf geslaagd is in zijn/haar benadering? Heeft de foto voor jou zeggingskracht? Dit hangt onder meer af van jouw referentiekader, ervaringen en voorkeuren en is dus weer een subjectief.

Als je vindt dat het beter, anders of sterker had gekund, dan moet je dat wel kunnen motiveren! Je hebt dan houvast in de beeldelementen: had de fotograaf meer de nadruk gelegd op perspectief of lijnvoering, dán had de foto sterker kunnen zijn… Of: met een andere uitsnede of meer contrast was die foto beter uit de verf gekomen…

Portfolio Martijn van Huffelen

Daniël Tulp — Tue, 17 Jan 2012 12:20:10 +0000

Dit is een portfolio van Martijn van Huffelen